وضعیت سیاسی منطقة خلیجفارس پیش از جنگ

با وقوع و پیروزی انقلاب اسلامی ایران، رژیم شاه که عامل سرسپرده امریکا در منطقه بود، ساقط گردید و بنای استراتژی امریکا در منطقه خلیجفارس که بر دو ستون ایران و عربستان پیریزی شده بود، فرو ریخت. فروپاشی عمدهترین متحد امریکا در شرق خاورمیانه، منطقة خلیجفارس را در خلأ قدرت فرو برد و انقلاب اسلامی ایران نیز به علت پیوندش با آرمانهای انقلابی اسلام، موج عظیمی از آرمانخواهی اسلامی را در تودههای مسلمان منطقه ایجاد کرد. جنبشهای اسلامی در کشورهای منطقه رشد سریعی یافت و کنترل آن حتی در استبدادیترین کشورهای منطقه با دشواری مواجه شد. حکومت عربستان سعودی با قیام شیعیان چنان تهدید شده بود که حاکمان این کشور برای سرکوب آنان از فرانسه کمک نظامی گرفتند. هنگامی که مخالفین رژیم عربستان، کعبة معظمه را به اشغال خود درآوردند، 30هزار سرباز سعودی به فرماندهی ژاندارمهای ضد شورشی فرانسه پس از دریافت وسایل ضد تروریستی، که با یک هواپیما از فرانسه رسید، توانستند پس از 12 ساعت به اشغال کعبه خاتمه دهند. همزمان با مستقر شدن فرانسویها در موقعیت فرماندهی و کنترل بحران، معلوم شد که عدهای از افسران سعودی به مخالفین پیوستهاند و اشغال مسجدالحرام جزئی از یک قیام وسیعتری بوده است که از حمایت بخشی از نیروهای ارتش سعودی نیز برخوردار بوده است. همچنین در دیگر کشورهای حوزة خلیجفارس از جمله کویت، امارات و بحرین نیز نهضتهای ضد بیگانه و آرمانخواهانه گسترش چشمگیری یافت.

در کشور عراق نیز موجی از ناآرامی در میان شیعیان به وجود آمد که موجب وحشت رژیم حاکم بر این کشور شد و همانطور که قبلاً اشاره گردید حمایت آیتالله صدر از انقلاب اسلامی ایران، به شهادت وی و خواهرش انجامید.
در مجموع مردم کشورهای منطقه خلیجفارس با الهام از انقلاب اسلامی ایران، تحرکاتی را آغاز کردند که باعث بروز برخی از ناآرامیها در سطح منطقه شد و حکومتها ضمن سرکوب این تحرکات به موضعu200dگیری علیه انقلاب اسلامی پرداختند و در عمل، ائتلافی منطقهای علیه ایران به وجود آوردند تا از حرکتهایی شبیه انقلاب اسلامی ایران در منطقه جلوگیری کنند.